شاهین جهانگیربلورچیان –
۲۷ اردیبهشت، كه روز روابط عمومی و ارتباطات نامگذاری شده، فرصتی برای پرداختن به اینهنرمندان عرصه هنر هشتم و ارتباطات می باشد. فرصتی برای معرفی افزون تر سربازان گمنامادارات و سازمان ها كه همیشه همچون عوامل پشت صحنه فیلم ها و سریال ها در پشت صحنه هستندو كمتر به آنها پرداخته می شود.
روز روابط عمومی، فرصتی برای بررسی چالش ها و همچنین تقویت این عناصر مهم در قلب و مغزسازمانها و دستگاهها می باشد.
با اینكه بیش از ۷۰ سال از تأسیس نخستین روابط عمومی در ایران توسط دكتر نطقی، پدر روابطعمومی ایران، می گذرد، هنوز چالش های زیادی در پیش روی روابط عمومی در كشورمان وجود دارد. عده ای هنوز روابط عمومی را فقط برای تبلیغ یك سویه دستگاه متبوع می دانند در حالیكه تبلیغات یكیاز وظایف روابط عمومی است.
هدف روابط عمومی ایجاد تفاهم بین مخاطب و مجموعه خود است و باید با هنری كه دارد این تفاهم راایجاد كند. روابط عمومی باید انتقادات را به جان بخرد و برای بهبود شرایط و جلب رضایت مندی گامبردارد و اگر عواملی در سد راه وجود دارد با صداقت با مخاطب در میان گذارد.
روابط عمومی می تواند پلی واقعی بین مردم و دستگاه باشد و می تواند نقش خود را به عنوان مدعیالعموم از سوی مردم در مواجهه با سازمان به خوبی ایفا كرده و از سوی دیگر وكیل مدافع دستگاه دربرابر مخاطب باشد.
روابط عمومی می تواند دست رسانه ها را به گرمی فشرده و از اهالی ركن چهارم جامعه مردمسالار بهعنوان یك بازوی قوی استفاده نماید و اگر حمایت رسانه ها را دید و در مقابل از آنها به نحوی قدردانیكند و نباید انتظار تنها بله قربان گویی یك طرفه را از آن رسانه داشته باشد و اجازه دهد كه رسانه هاهم به وظیفه ذاتی خود برای پرداختن به مشكلات عمل كرده و انتقادات مردم را منعكس كنند.
روابط عمومی ها باید خود را باور كنند كه در عصر ارتباطات و فوران اطلاعات چگونه باید مخاطب را بهسوی خبر درست سوق دهند و او را آگاه كنند. روابط عمومی باید به مردم احترام گذاشته و اعتماد او راجلب نماید. روابط عمومی ها با حضور در بین مردم می توانند از تشریفات اداری خود فاصله گرفته وبی واسطه شنونده درد دل مردم باشند و مشكلات آنها را به دستگاههای خود منتقل كنند و برای آن راهحل پیدا كنند.
روابط عمومی ها می توانند برای تزریق امید در جامعه نقشی اساسی ایجاد كرده و عامل وحدت دربین مردم و مسئولان باشند. روابط عمومی ها می توانند با بالا بردن علم و دانش خود از تجربیاتجهانی و داخلی برای بهبود عملكرد خود استفاده كنند.
اما باید عنوان كرد كه روابط عمومی ها در جریان اجرای وظایف ذاتی خود چه میزان استقلال رأی وعمل دارند و كدام دستگاه تحمل انتقاد پذیری دارد و كدام دستگاه حتی می تواند یك مدیر روابطعمومی متخصص مستقل را تحمل كند.
در روز روابط عمومی جلسات متعددی در سراسر كشور برای توجه به اهالی این حرفه برگزار می شودو هر سال هم بدون نتیجه ای این جلسات پایان می یابد، مباحثی تئوری در باب اهمیت روابط عمومیگفته می شود و شجاع بودن روابط عمومی ها و شرح وظایف آنها به خودشان یادآوری می شود ولیآنها كه باید این وظایف و نوع رفتار روابط عمومی ها را بدانند در این مراسم ها و همایش ها اصلاًحضور ندارند.
باور كنید روابط عمومی كه نتواند حمایت مدیر دستگاه خود را داشته باشد و مدیر سازمان و اداره ومجموعه آشنا به اهمیت روابط عمومی آگاه و متخصص نباشد شما هر چقدر تلاش كنید و از جهانیبودن این رشته صحبت كنید فایده ای نخواهد داشت. روابط عمومی ها می توانند بذر امید در جامعهبكارند و مردم را به سوی شادی و نشاط رهنمون كنند، اما این مهم به جز با حمایت رییس دستگاهامكان پذیر نخواهد بود.
هر چند معتقدم كه روابط عمومی ها هم باید خود را باور كرده و به روز بوده و آماده هر بحرانی باشند وبتوانند با قوی كردن خود باعث جلب اعتماد مدیر سازمان خود شوند ولی باز هم با اطلاعاتی كه ازهمكاران مختلف كسب نموده ام متاسفانه هنوز بخشی از مدیران ما با وظایف روابط عمومی آشنانیستند و تنها تبلیغ یك سویه در رسانه را وظیفه روابط عمومی خود می دانند.
روابط عمومی در سطح دنیا یكی از شغل های سخت و زیان آور محسوب می شود و استرس این حرفهبرای تمامی اهالی روابط عمومی قابل لمس است.
روابط عمومی شغلی حساس و پر استرس است كه از یك سو می بایست مخاطب و مردم را راضی نگهدارد و از سوی دیگر باید رضایت مدیر خود را هم جلب كند.
اینكه در برگزاری سمینارها، جشنواره ها و مراسم ها بهترین شرایط فراهم شود، اینكه خبرهای مربوطدر سطح رسانه ها و وب سایت ها و پیام رسان ها به موقع كار شود و سرعت، صحت و دقت در خبرمورد توجه قرار گیرد، اینكه برخی مدیران به مقوله عكس خود توجه دارند و باید حتما عكس آنها درسایت و رسانه با بهترین حالت باشد و استرس عكس هم به مجموعه استرس ها افزوده شود، اینكهمواظب بود در مناسبت ها هیچ نقصی در كار دیده نشود و همچون یك ماشین باید بدون ایراد به وظیفهخود عمل كنید، اینكه تداركات كار به خوبی پشتیبانی شود و صدها اینكه دیگر … همه این استرس هاباعث شده مدیران روابط عمومی با شغلی سخت و حساس در محیط كار خود روبرو باشند و اگرمدیری حامی روابط عمومی خود نباشد و به او امید و آرامش تزریق نكند، در دراز مدت هم دستگاه وهم آن روابط عمومی مورد آسیب واقع خواهند شد.
پیشنهاد می شود، مدیران دستگاهها دستور العمل مربوط به آیین نامه و شرح وظایف روابط عمومی هارا كه به تصویب دولت رسیده مورد مطالعه قرار دهند و در سطح كشور و استانها ابتدا برای مدیرانارشد كلاس هایی در مورد روابط عمومی، ارتباطات و رسانه برگزار شود و پس از آن جلسات و همایشهایی مشترك با حضور مدیران اجرایی و مدیران روابط عمومی برای تبیین وظایف و اهمیت این حرفهبرگزار شود و مصوبات آن هم ضمانت اجرایی داشته باشد.
روابط عمومی ها با حمایت دولت ، عملکرد بهتری می توانند داشته باشند و دولت با به روز كردنوظایف و دستورالعمل ها به یاری و پشتیبانی روابط عمومی ها بپردازد و حمایت واقعی از آنها را دردستور كار قرار دهد. مدیران روابط عمومی همواره در معرض تغییر ناشی از برخورد های سلیقه ایهستند و تا زمانی كه نگاهی تخصصی و حرفه ای به این شغل نشود ما همچنان در سال های آتی نیزاز ابتدایی ترین موانع در سد راه روابط عمومی ها سخن خواهیم گفت.
دولت با تقویت روابط عمومی و اطلاع رسانی می تواند با مردم سخن گفته و حقایق را با ولی نعمتانخود در میان گذارد و مردم را با خدمات ارائه شده آشنا كند.
اگر روابط عمومی ها به صورت حرفه ای مورد حمایت واقع شوند به یقین ما می توانیم شاهد ارتقایخدمات رسانی به مردم باشیم .
در استان ها نیز می بایست، روابط عمومی تنها به مركز استان بسنده نشود بلكه در همه شهرستان هاباید مقوله روابط عمومی مورد توجه واقع شده و برای مدیران روابط عمومی شهرستانی نیز دوره هایفشرده ای در زمینه ارتقای آموزشی برگزار شود.
روابط عمومی ها سفیران وحدت و تفاهم و صلح هستند كه برای ایجاد امید و نشاندن لبخند و جلبرضایت دو سویه تلاش می كنند و عاشق كار و حرفه خود هستند، بیاییم روابط عمومی ها باور كنیم.
